A listener's thoughts

– «Σ’ αγαπώ» – είπε ο μικρός πρίγκιπας. – «Κι εγώ σε θέλω» είπε το τριαντάφυλλο. – «Δεν είναι το ίδιο», απάντησε… «Το να θέλεις, είναι να κατέχεις κάτι, κάποιον. Είναι να ψάχνουμε στους άλλους εκείνα τα πράγματα που γεμίζουν τις προσωπικές προσδοκίες της στοργής, της παρέας… Θέλουμε σημαίνει να κάνουμε δικό μας, αυτό που δεν μας ανήκει, είναι να κατέχουμε την ιδιοκτησία ή να επιθυμούμε κάτι να μας ολοκληρώσει, γιατί κάποια στιγμή αναγνωρίζουμε οτι μας λείπει. Αγαπώ, είναι να εύχεσαι το καλύτερο για τον άλλον, ακόμα κι όταν έχει πολύ διαφορετικά κίνητρα. Αγαπώ, σημαίνει να σου επιτρέπω να είσαι ευτυχισμένος, ακόμα κι όταν ο δρόμος σου είναι διαφορετικός από τον δικό μου. Είναι ένα ανιδιοτελές συναίσθημα που γεννιέται προσφέροντας, δίνοντας τον εαυτό μας ολοκληρωτικά μέσα από την καρδιά μας. Όταν αγαπάμε, δίνουμε τον εαυτό μας χωρίς να ζητάμε τίποτα σε αντάλλαγμα, παρά μόνο για την απλή και αγνή ευχαρίστηση της προσφοράς. Αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι αυτή η παράδοση, αυτ...

Τι είναι η παιδική κακοποίηση; Παιδική κακοποίηση είναι κάθε πράξη ή σειρά πράξεων η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη βλάβη ή το ενδεχόμενο βλάβης σε ένα παιδί. Διακρίνεται στις εξής κατηγορίες; 👉Σεξουαλική (χάδια, ανεπιθύμητη συνουσία, σεξουαλική παρενόχληση κ.ά), 👉Συναισθηματική/ ψυχολογική (ταπείνωση, λεκτικές απειλές κ.ά), 👉Σωματική (χτύπημα, χαστούκι, γρονθοκοπήματα, εκσφενδονισμός αντικειμένων κ.ά) και 👉Αμέλεια/παραμέληση (π.χ. εγκατάλειψη). Η παιδική κακοποίηση αποτελεί συχνό και σοβαρό κοινωνικό φαινόμενο του αιώνα μας και έναν από τους βασικότερους παράγοντες παιδικής θνησιμότητας. Τα παιδιά συνήθως κακοποιούνται μέσα στην ίδια τους την οικογένεια ή από άτομα που γνωρίζουν στο ευρύτερο περιβάλλον τους και σπανιότερα από αγνώστους. Στην Ελλάδα, ψηφίστηκε πρόσφατα ο Νόμος 3500/2006 «Για την Αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας». Είναι αδύνατο να μετρηθεί το πραγματικό μέγεθος της βίας κατά των παιδιών σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία όσον αφορά...

Το τεστ προσωπικότητας «Blob tree» δημιουργήθηκε από τον Βρετανό ψυχολόγο Pip Wilson. Αρχικά, χρησιμοποιήθηκε σε παιδιά δημοτικού για να δουν την πορεία τους στα πρώτα χρόνια του σχολείου. Στη συνέχεια όμως, φάνηκε ότι λειτουργεί εξίσου καλά και στους ενήλικες. Πώς δουλεύει; Αποτελείται από 21 φιγούρες πάνω ή γύρω από ένα δέντρο. Το δέντρο αντιπροσωπεύει ένα σκηνικό, όπως μια ομάδα σχολείου, οικογένειας, χώρου εργασίας ή φίλων, και οι φιγούρες αντιπροσωπεύουν διαφορετικά συναισθήματα. Κοιτάξτε καλά την εικόνα και συγκεντρωθείτε σε αυτήν. Στη συνέχεια, επιλέξτε το άτομο που σας αντιπροσωπεύει καλύτερα αυτή τη στιγμή, Αυτό που νιώθετε ότι αντηχεί περισσότερο στα συναισθήματά σας. Μετά από αυτό, το επόμενο βήμα είναι να επιλέξετε το άτομο με το οποίο θα θέλατε να έχετε απήχηση στο μέλλον. Κατόπιν, διαβάστε τι αντιπροσωπεύει η φιγούρα που επιλέξατε. Αποτελέσματα Αν επιλέξατε το άτομο 2 ή 3, τότε είστε ένα άτομο φιλόδοξο και με αυτοπεποίθηση. Ξέρετε ότι θα τα καταφέρετε ανά πά...

🩸 Είπα στο παιδί μου ότι αιμορραγώ κάθε μήνα. Ότι ξεκίνησε στα δώδεκα. Ή ίσως στα δεκατέσσερα. Της έδειξα το κύπελλο της περιόδου μου, και τα ταμπόν μου και τις σερβιέτες μου. Πλησίασε στον νιπτήρα κοιτούσε όσο έπλενα το αίμα από τα χέρια μου την πετσέτα καθώς έστυβα και τις ροζ πιτσιλιές στο μάρμαρο που κυλούσαν. 👩‍👧 Ρώτησε αν με πονάει και απάντησα ότι καμιά φορά νιώθω το σώμα μου βαρύ. Κάποιες μέρες νιώθω να λιποθυμώ και άλλες είμαι εντάξει. Μιλήσαμε για μήτρες, και τους τοίχους που χτίζουν κάθε μήνα, έκανε μπλιαξ στη θέα του αίματος μα δεν σταμάτησε. 👧 Είπα ότι έχω αιδοίο έχω αιδοίο, επανέλαβα τη λέξη έκανε και πάλι μπλιαξ, χαχάνισε, έκανε και άλλο ένα μπλιαξ και της εξήγησα ότι είναι το αιδοίο αυτό που η προγιαγιά αποκαλεί «ο μπροστά ο ποπός» και πάλι χαχάνισε αλλά και πάλι δεν σταμάτησε. Της έδειξα μια ζωγραφιά των χειλιών και της κλειτορίδας, της κλειτορίδας την ακροποσθία και την ουρήθρα. Της είπα στην εφηβεία η κλειτορίδα της θα μεγαλώσει χαχάνισε και πάλι και ...

Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα φαινόμενο εσκεμμένης, απρόκλητης, συστηματικής και επαναλαμβανόμενης άσκησης βίας και επιθετικής συμπεριφοράς μεταξύ μαθητών. Συγκεκριμένα  αφορά στο φαινόμενο εκείνο κατά το οποίο ένας ή περισσότεροι μαθητές ασκεί (ή ασκούν) επίδειξη δύναμης, απειλής και εξαναγκασμού προς έναν πιο αδύνατο και μικρότερο συμμαθητή του(ς).  Η πράξη αυτή αποσκοπεί στην επιβολή της θέλησης του ισχυρότερου μαθητή (που τον ονομάζουμε «θύτη») και στην άσκηση βίας ή ψυχοσυναισθηματικής ταλαιπωρίας πάνω στον πιο αδύναμο μαθητή (που τον αποκαλούμε «θύμα»). Πολλές φορές, δεν είναι καν θέμα άσκησης βίας. Αρκεί η απειλή βίας του «θύτη» προς το «θύμα».  Συνήθως η πράξη αυτή είναι επαναλαμβανόμενη, συστηματική και συχνή. Ο τρόπος με τον οποίο ο «θύτης» επιλέγει το «θύμα» του, αλλά και ο τρόπος που επιλέγει να «χτυπήσει» και να επιτεθεί στο «θύμα» του ποικίλλει ανάλογα με την περίσταση. Επίσης, χαρακτηρίζεται από ανισορροπία των συμμετεχόντων και διαφορά στη σωματική τους...

  Γιατί κάθε ιστορία έχει δύο πλευρές!… Το δάσος ήταν το σπιτικό μου. Ζούσα εκεί και νοιαζόμουν γι’ αυτό. Προσπαθούσα να το διατηρώ τακτικό και καθαρό. Κάποτε, μια ηλιόλουστη μέρα, ενώ προσπαθούσα να συμμαζέψω κάτι σκουπίδια που κλασικά παράτησαν δυο εκδρομείς, άκουσα βήματα. Πήδηξα πίσω από ένα δέντρο και είδα μια μικρή κοπέλα να έρχεται, κρατώντας ένα καλάθι. Μου φάνηκε ύποπτη από την αρχή, γιατί φορούσε αστεία κατακκόκινα ρούχα και το κεφάλι της ήταν καλυμμένο με κουκούλα σαν να μην ήθελε να την αναγνωρίσουν. Φυσικά τη σταμάτησα για να ερευνήσω το ζήτημα. Τη ρώτησα ποια ήταν, από πού ερχόταν κ.τ.λ. Μου είπε μια ιστορία για κάποια γιαγιά που έμενε λίγο πιο κάτω και της πήγαινε φαγητό. Βασικά, μπορεί να ήταν και έντιμο άτομο, αλλά βρισκόταν στο δάσος μου και έδειχνε πολύ ύποπτη μ’ αυτά τα ρούχα.   Έτσι αποφάσισα να της δείξω πόσο σοβαρό ήταν να εισβάλλει χωρίς ειδοποίηση, ντυμένη περίεργα. Την άφησα να συνεχίσει, αλλά έτρεξα πριν από αυτήν στο σπίτι της γιαγ...